Zomervakantie neemt afscheid

De zomervakantie loopt stilaan op z’n einde. Kinderen gaan samen met hun ouders op zoek naar een nieuwe boekentas, een pennenzak en cool kaftpapier. Ouders voorzien hun kroost (en zichzelf?) van een nieuwe outfit, zodat iedereen op 1 september stijlvol het nieuwe schooljaar kan beginnen.

Het naderend schooljaar betekent ook afscheid nemen van heerlijke lange zomeravonden (al was er in augustus weinig plaats voor gezellige terrasjes tot in de late uurtjes), van lekker doen waar je zin in hebt. Het betekent terug in routine komen.

De zomervakantie waar iedereen zo naar trachtte maakt bijna plaats voor een gezellig najaar, met kleurende bladeren. Kaarsjes, nieuwe collecties, warme kleuren, pompoenen en later ook kerstbomen. Sfeerlicht, warme truien en sjaals. Dekentjes en een warme chocomelk.

Stiekem, heel stiekem, kijk ik uit naar het najaar…
En na nieuwjaar? Dan mag het snel terug lente zijn! Maar eerst, genieten van al die gezelligheid in het land!

Advertenties

Rode lelies

Sinds wij verhuisd zijn naar een huisje, genieten we des te meer van onze tuin. Geen luidruchtige en/of nieuwsgierige buren meer. Héérlijk!
Het enige minpunt is een luidruchtige hond die het maar niet gewoon lijkt te worden dat de nieuwe bewoners graag naar buiten komen én die bovendien een echte kattenhater is. Dat buiten beschouwing gelaten, genieten we met volle teugen van de buitenlucht.

Mijn vriend en ik houden beide van planten, bloemen en kruiden. In onze tuin en op ons terras proberen we dan ook de planten een plaats te geven. Op de planning staat nog een mini-moestuin in trapvorm waar ons assortiment kruiden zal staan schitteren (of dat hopen we toch).

Verder hebben we o.a. ook een rozenboompje, irissen, gladiolen, passiflora en een (voorlopig nog) mini-hortensia. Heerlijk om alle te zien groeien en bloeien.

En ik zou bijna mijn lelies vergeten. Vorig jaar heb ik 2 keer lelies in pot gekocht. Nadat de laatste bloemen uitgebloeid waren, heb ik beide potten gewoon buiten gezet in de veronderstelling dat ze toch niet zouden overleven. Vlak voor we verhuisden kieperde ik beide potten in de groencontainer, tot ik zag dat mijn bloembollen opnieuw aan het schieten waren. Snel heb ik de meeste bloembollen gerecupereerd en geplant. Nu, een aantal maanden later zijn mijn eerste 2 bloemen open gegaan…

Vorig jaar koos ik voor witte en koraalkleurige lelies… Dit jaar krijg ik gratis prachtige rode!

De wonderen der natuur, heerlijk!

Uiteindelijk komt alles altijd goed

Vrijdagavond en geveld door een darminfectie… Er zijn prettigere en gezelligere avonden. Met de laptop op mijn schoot en met een film op de achtergrond lig in languit in de zetel. In onze andere woonst.

Ik vertelde eerder al dat wij verhuisplannen hadden. Ondertussen zijn we al iets meer dan een maand verhuisd. Het moment waarop we besloten een woning te zoeken i.p.v. het appartement lijkt nog maar net voorbij, maar toch is de verhuis al een tijdje achter de rug. En het ging niet zonder slag of stoot.

Uiteindelijk komt alles altijd goed. Ook nu. We zijn gesetteld. De meubeltjes staan op zijn plaats, de meeste spullen zijn uitgepakt en we zijn het hier al goed gewoon. Hier en daar is er wel nog wat werk en we hebben ook wel nog een aantal dingen nodig, maar vanaf nu kan het rustig aan. 

Ik heb zin in de toekomst, samen met mijn vriend, hier in onze huidige woning. 

Een nieuwe hobby

Ik was al langer gefascineerd door de haak- en breiwereld, maar ik kon er mij maar niet aanzetten. Een enthousiaste en bekwame collega met een dosis “goesting”  brachten daar nu eindelijk verandering in.

Een middagpauze lang leerde ze me basissteken om te haken. Ik heb er niet veel kaas van gegeten, dat was al snel pijnlijk duidelijk. Mijn twee linkerhanden deden wat moeilijk, maar ondertussen kan ik mijn haaknaald en draad netjes vasthouden en lukken de steken ook al iets vlotter (en netter). Keren wil nog niet goed lukken, met als gevolg dat oefenlapjes steeds smaller en ongelijker worden.

Oefening baart kunst en mijn stukjes haakwerk, zijn daar een “mooi” bewijs van. Mijn steken zelf zien er niet slecht uit, al zeg ik het zelf.

Een eigen sjaal haken, een leuke knuffel of schattige wantjes voor een kindje… Ik heb er zin in!

 

De tijd gaat snel

Dagelijks schuim ik een aantal blogs af. Heel wat beautyblogs, maar tegenwoordig vooral lifestyleblogs. Blogs met een gezonde dosis fashion en beauty, maar waar je met regelmaat op de hoogte wordt gehouden van het leven als (toekomstige) mama, welke recepten ze de moeite waard vinden of hoe ze de woonkamer willen inrichten… Ja, die blogs die lees ik het allerliefst.

Gisteren viel me vooral op dat  de Belgische beautyblogs razend enthousiast zijn over de naderende opening van de MAC Store in Hasselt. Niet verwonderlijk, want een MAC Store is je buurt is een beetje paradijs dicht bij huis. Over 2,5 week vindt de officiële opening plaats… Niet lang meer dus. Op 1 maart wordt het Hasseltse winkelassortiment weer een beetje uitgebreid.

2,5 week, dus 1 maart… Helemaal niet lang meer! Dus ook niet lang meer voor onze verhuis heel dichtbij komt. Op 1 maart begint onze laatste maand in ons huidig appartement. Vanaf 1 maart zal ik echt wel eens in actie moeten schieten om alles tijdig rond te krijgen. Inpakken, poetsen, plannen, administratie regelen… Ik stond er niet bij stil, maar het komt nu écht dichtbij.

En zo zat ik rustig een aantal blogs te lezen, lekker relax… tot het besef er kwam dat er drukke periode aankomt. Weg was mijn stressloos moment en hoorde ik de plicht in de verte al roepen. Van de opening van een nieuwe winkel tot verhuizen. Zo snel kunnen je gedachten en focus veranderen, maar zo snel gaat ook de tijd voorbij.

Geluk

Geluk (emotie) – Geluk (of gelukkig zijn) kan gedefinieerd worden als het tevreden zijn met de huidige levensomstandigheden. Hierbij kunnen er diverse positieve emoties aanwezig zijn, zoals vreugde, vredigheid, ontspannenheid en vrolijkheid. (bron)

Mensen zijn van nature uit steeds op zoek naar geluk, een gevoel van tevredenheid. Wat geluk juist betekent hangt mijn inziens vooral af van persoon tot persoon. De ene is zeer materialistisch ingesteld en is pas gelukkig met de nieuwe technologische snufjes, nieuwe items voor een al overvolle kledingkast of de mooiste auto. Anderen zijn dan weer tevreden met rondkomen met hun inkomen. Weer anderen voelen zich vooral gelukkig als ze geliefd zijn en omringd worden door mensen die ze graag zien.

Persoonlijk kan ook ik genieten van een nieuw technologisch snufje, of een nieuw kledingstuk. Ook ik wil graag wat extra’s. Maar wat mij echt een gevoel van geluk geeft, is wanneer ik nadenk over alles wat ik eigenlijk al heb. Niet mijn kledingkast, mijn wagen of smartphone. Wel de mensen die ik graag zie. Mijn familie en vrienden, en vooral.. mijn vriend. Hij is er altijd wanneer ik het moeilijk heb, wanneer ik troostende woorden nodig heb. Hij is er ook wanneer ik mankracht nodig heb. Hij zet mij af en toe ook mijn beide voeten op de grond. Hij geeft me de liefde, aandacht en zekerheid die ik nodig heb om gelukkig te kunnen zijn. En als ik aan alle die dingen denk, dan loop ik over van liefde, van geluk, van tevredenheid.

En als ik mij soms ongelukkig voel, dan denk ik aan de mensen die achter mij staan. Aan hen die mij steunen en mij kunnen doen lachen. Dan verdwijn in snel in de armen van mijn vriend, waar het altijd warm en veilig is. En dan, dan weet ik terug wat gelukkig zijn is.

Een update

Het is ondertussen iets meer dan 2 maanden dat ik nog heb geschreven. Soms denk ik er gewoon mee te stoppen, om mijn blog gewoon te verwijderen. Alleen, ik kan er geen afscheid van nemen. Ergens in mijn achterhoofd vergeet in mijn blog nooit en dan plots, zoals nu, kruip ik achter mijn computer en verschijnt er na lang toch terug een berichtje.

Sinds 1 november 2013 heb ik mijn oude job terug opgenomen. Nog steeds heb ik daar geen spijt van, integendeel. Ik ben er weer bovenop, voel me terug beter op professioneel vlak. Door mijn collega’s werd ik met open armen ontvangen, een warmer ontvangst kan een mens zich niet voorstellen. Ondertussen ben ik ook weer helemaal geroutineerd en pendel ik weer dagelijks tussen thuis en Brussel.

Verder hebben we in tussentijd ook verhuisplannen gemaakt, een beetje sneller dan allemaal voorzien. 1 april al verhuizen we naar een huisje i.p.v. ons huidig appartement. Meer ruimte, meer privacy… het is meer dan welkom. De keerzijde van de medaille is natuurlijk poetsen, inpakken, klussen en een hele administratieve molen geregeld krijgen. Ons klein Belgenland kent wat van administratieve verplichten en ook bij een verhuis is dat niet anders. Het is natuurlijk allemaal voor een goed doel, dus we nemen het er zonder al te veel morren maar bij.

Natuurlijk hebben we ook kerst en nieuwjaar gevierd. Ik kijk met een goed gevoel terug op het afgelopen jaar, de periode september-oktober buiten beschouwing gelaten. Al zie ik dit alles als een goede leerschool, een levenservaring dat me maakt tot wie ik ben. Naar 2014 kijk ik enorm uit. Het wordt druk, spannend en hopelijk ook heel leuk en gezellig.

Ik wil iedereen alsnog, hetzij met een beetje vertraging, een heel fijn, gelukkig, vreugdevol en bovenal gezond 2014 toewensen!

Een stap terug

Vaak is het zo dat je niet altijd in de gaten hebt hoe goed je het hebt. Je wil meer of  simpelweg gewoon veranderen, iets anders, niet vastroesten. Je neemt de beslissing, telt af en dat is het zo ver. Met spijt in het hart neem je afscheid van het vertrouwde, trek je de wijde, onbekende wereld in. Voor iets nieuws. Een nieuwe uitdaging.

Weet je veel dat het een echte uitdaging wordt. De eerste periode lijkt alle goed te gaan. Stress, weinig staat op punt. Je kan het, je gaat er voor. Elke dag een nieuwe uitdaging. Uitdagingen die je in de korte tijd het hoofd niet meer kan bieden en aankomen als tegenslagen. Elke dag en week opnieuw. Je raakt jezelf kwijt, je weet niet meer wie je bent of wat je wilt. Je wilde verandering, maar is het dit waarop je had gehoopt?

Dan komt het moment waar je beseft dat je een verkeerde beslissing hebt genomen. Je lichaam begint eronder te lijden, je moraal en je sociaal leven. Wetende dat ze je op je vertrouwde plek met open armen zouden ontvangen, durf je keuze wel maken om terug te keren? Kan je wel terug? Terug naar waar het goed was, warm en vertrouwd. Terug naar de plek waar je “groot” geworden bent, waar je omringd werd door mensen die je liefhadden. Terug naar waar je je goed voelde. Terug naar die plaats waar jij voor jezelf besliste dat het tijd was voor iets anders.

En ja. Je kiest voor jezelf, ook al betekent dit ook dat je je trots opzij moet zetten. Een kleine deuk in je zelfzekerheid, in je vertrouwen in de wereld en in jezelf. Maar op het moment dat je deze keuze maakt en je voelt de druk van je schouders glijden, dan weet je dat je de juiste keuze hebt gemaakt. Dan weet je, deze keer zit mijn beslissing goed.

Zo ook heb ik de keuze gemaakt een stap terug te zetten. De last viel van mijn schouders en ik wist dat het goed zat.

Een terugblik aan Heite ist mein Geburtstag!

Voor mijn 23ste verjaardag besloten mijn vriend ik een rit naar Phantasialand te boeken. We bleven logeren in een nabijgelegen stadje en de dag erna reden we richting Maastricht. Een leuke uitstap, zeker voor herhaling vatbaar.

Phantasialand is een zeer mooi pretpark met leuke attracties. Mijn favoriete park blijft (voorlopig?) nog steeds Disneyland. Oké, Disneyland heeft weinig tot geen attracties voor échte waaghalzen, maar de sfeer die er hangt is moeilijk te overtreffen (en al zeker niet voor een echte Disney-fanaat). Geef mij maar de échte magie!

Soit, terug naar Brühl! Phantasialand is een themapark bestaande uit verschillende delen. Afrika, Berlijn, Azië, Mystery en Fantasy. In elke deel zijn aangepaste attracties, shows en eetgelegenheden die perfect op het thema zijn afgestemd. De attracties zelf kunnen hier en daar wat verfijnder qua uit- en afwerken, maar je hoort me verder niet klagen. Van de River Quest mochten we extra lang genieten. De tweede keer besloot de attractie nl. vast te lopen. Een bootje kwam klem te zitten en de volgende bootjes (ja, ook wij), konden dus ook niet verder. Er zat niet anders op dan de attractie stil te leggen. Nu ja, voor mijn verjaardag zag ik de River Quest eens op een andere manier (de attractie hebben ze noodgedwongen moeten droogleggen) en heb ik het bootje verlaten via een andere uitweg. Onze zin in attracties was mee afgevloeid met het water, dus besloten rond 16 uur richting het hotel te rijden. Nadien hebben we nog even wat gewandeld en gewinkeld. De avond sloten we af met een etentje in het restaurant van het hotel en uiteindelijk een drankje in de bar.

We hebben heerlijk geslapen en waren de dag erna dus klaar voor een dagje Maastricht. Heel fijne en gezellige stad. Daar zien ze mij zeker terug!

Genoeg gebabbeld, tijd voor enkele sfeerfoto’s!

Op je verjaardag bezoek je Phantasialand gratis, mét bijhorend accessoire natuurlijk!

Aan alle mooie liedjes komt een einde

Het voelt alsof mijn verlof gisteren nog maar net gestart is, maar morgen moet ik alweer aan het werk. Mijn 2,5 weken rust zijn alweer om.

De komende periode wordt er eentje dat heel wat zal veranderen, voornamelijk op professioneel vlak. Morgen beginnen mijn laatste 14 dagen in Brussel en vanaf 16 september pendel ik ieder dag naar Gent. Dat betekent mijn huidige collega’s verlaten, mij inwerken op een nieuw terrein en elke dag pendelen naar Gent in plaats van Brussel. En vooral dat pendelen gaat het verschil maken: dagelijks zit ik gemiddeld 50 minuten op de trein (enkele reis, rit thuis-station en rit station-werk niet meegerekend). Van zodra ik in Gent tewerkgesteld ben, wordt mijn treinrit beperkt tot maximaal 15 minuten (vertragingen, defecten e.d. niet meegerekend uiteraard). Ik zal dus veel minder tijd verliezen met pendelen (lees: langer slapen, minder vermoeidheid…). Midden 2014 verhuizen we dan naar een nieuwe locatie, nl. de nieuwbouw aan het Sint-Pieter station en dan wordt pendelen pas echt kinderspel. Joehoe!

Mijn verlof eindigt en morgen stap ik in de rollercoaster dat even alles op zijn kop zal zetten. Om de hectische periode wat makkelijker te laten verlopen, zal ik me de komende tijd gewoon terug in Phantasialand wanen ;-). Zo blijf ik nog even in vakantiesfeer en kan ik nagenieten van het mooie park en de leuke attracties!

Deep In Africa – Phantasialand